Ten eerste zitten ze daarmee nog eens dunnetjes over te doen wat het bestuur of de directie met haar eigen staven en adviesbureaus veel beter kan. In de loop der jaren is geprobeerd deze kloof in kennis te dichten door het bedrijfskundig bijscholen van or-leden of zelfs het hen toestaan adviseurs in te huren. Zonde van de tijd. Het gat is toch niet te overbruggen en het is bovendien zeer de vraag of dat wel moet.
Advies
Waarom zou je als or zo graag advies willen uitbrengen? Een vooral psychologische vraag die or-leden elkaar wat vaker zouden moeten stellen. De tegenspeler, het management, heeft in de loop der jaren geleerd zijn overleg met de or niet zozeer te richten op het gezamenlijk discussiëren – laat staan meebeslissen – over de inhoud van hun plannen maar op het verkrijgen van instemming met de plannen. Draagvlak ontwikkelen.
Managementblunders
Ik zou willen dat ondernemingsraden zich veel meer druk maken over al die beslissingen (of voornemens daartoe) en maatregelen van het management waarvan zij zich bezorgd afvragen of die wel kloppen of waarvan zij vermoeden dat er iets mis mee is. Of over voor de hand liggende beslissingen die maar steeds niet worden genomen. Werk genoeg want, helaas, het aantal managementblunders lijkt de laatste decennia almaar toe te nemen.
Dat past in de tijdgeest: privatiseren van (semi)overheidsbedrijven, creëren van decentrale businessunits en tegelijkertijd via fusies telkens grotere conglomeraten maken, koersen op shareholdersvalue, afrekenen op resultaten en hameren op ondernemerschap (ook in de semipublieke sector). Ontwikkelingen die een kritisch tegenspel verdienen van commissarissen, toezichthouders en – wat mij betreft zelfs in de eerste plaats – ondernemingsraden.
Dit is een fragment uit het artikel OR-leden, waar waren jullie uit OR informatie mei, 2015
