Op zijn laatste werkdag had de hele buurt gele posters op de ramen geplakt met daarop de boodschap: Jacques bedankt! Het was een prachtig, bijna ontroerend gezicht. De buurtbewoners namen afscheid van iemand die blijkbaar al die jaren iets voor ze had betekend. Afgelopen zondag hoorde ik de CEO van TNT Post, Peter Bakker, vertellen over de noodzaak van de ontslagen. Het bedrijf staat door de toegenomen concurrentie met de rug tegen de muur, zo bleek uit zijn verhaal. TNT Post heeft zelfs in alle dagbladen een paginagrote advertentie geplaatst om de maatregel uit te leggen.
De ondernemingsraad is al jaren in gesprek met het bestuur. Ik krijg de indruk uit de berichten dat de raad intensief overleg voert om het aantal ontslagen zoveel mogelijk te beperken. Het lijkt me forse klus. En niet altijd even dankbaar. Waar je als ondernemingsraad ook voor kiest, eigenlijk is het nooit goed. Sta je achter de ontslagen dan laat je de achterban in de steek, kies je voor actie dan berokkent dat je bedrijf flinke schade. Bovendien weet je dat hervormingen sowieso nodig zijn. Dus dan maar het best mogelijke resultaat eruit halen. Het vereist doorzettingsvermogen, geduld en stressbestendigheid.
Toch hebben de bonden voor morgen een poststaking aangekondigd. Ze zijn het niet eens met het ontslag van 3100 mensen. Ik weet niet of de or-leden van TNT Post op dit moment erg te benijden zijn….
