Niettemin moest ik laatst dekking zoeken in een van ’s lands vergaderzalen waar mijn or liet weten dat er niet met hem te sollen viel en zijn bestuurder de or met één welgemikt schot van tafel schoot door te laten weten dat hij eenvoudigweg door zou gaan. Hij wist dat zijn or toch niet bereid was zijn zaak echt door te zetten. Het deed me denken aan een van de Indiana Jones films, waarin een zwaardvechter schreeuwend, vervaarlijk met zijn zwaard staat te zwaaien …. totdat Indiana hem eenvoudigweg neerschiet met zijn pistool.
Of een recente ontmoeting met een bestuurder met de favoriete aanpak van het Amerikaanse leger: geen risico nemen, eerst een flink juridisch bombardement, dan nog paar aandeelhouderssalvo’s en dan met veel wapengekletter het overleg in waar de arme or en zijn iets minder arme adviseur de verdediging zo zwaar had opgetuigd dat er van een inhoudelijk gesprek geen sprake meer kon zijn.
Als adviseur steek je dan – meestal te vergeefs – voorzichtig een bordje omhoog met de vraag: mag het ook over de inhoud gaan? Want je zou het haast vergeten, maar het gaat om de inhoud. Om argumenten. Zo’n zwaardvechter wil wat, zo’n legeraanpak wijst ook ergens op.
Natuurlijk kan het enorm ingewikkeld zijn om tot een oplossing te komen. Ik geef het je te doen, als je achterban je in je nek staat te hijgen en je geen enkel mandaat mee wil geven. Dan valt het niet mee om te blijven beseffen dat het lang niet altijd gaat om toegeven van de ene partij aan de andere, maar om creatief combineren van verwachtingen en belangen. Van begrip hebben voor gerechtvaardigde gevoelens en kennis en visie op de inhoud. Dat geldt voor or’s EN voor bestuurders, die vaak ook gewoon een baas hebben.
Waarom deze preek? Gewoon, omdat we naar mijn gevoel nogal eens vergeten dat medezeggenschap zaken doen is, maar dat je het schrijft met de M van Mens, om maar eens een van mijn oude kreten van stal te halen. Ook in een wereld van schaalgrootte, synergieën, megageld, ontslagrondes en sneller dan snellere verandering.
Of liever gezegd: juist in zo’n wereld.
Het leek me zinvol om dat weer eens te melden.
