<P>De intentieverklaring is een belangrijk peilpunt in de overname van een onderneming. Het is een overeenkomst tussen de over te nemen en de overnemende partij. De inhoud wisselt sterk van geval tot geval: dan is het een vrijblijvende intentie om de onderhandelingen tot overname voort te zetten, dan wordt in de intentieverklaring de overname al grotendeels vastgelegd.</P> <P>In sommige gevallen heeft de ondernemingsraad al een adviesrecht bij het aangaan van de intentieverklaring: als de intentieverklaring dusdanig concreet is dat van een voorgenomen besluit tot overname kan worden gesproken. Om te bepalen of dat het geval is, moeten twee factoren worden onderscheiden: de inhoud van de intentieverklaring en de achtergrondomstandigheden van de verklaring.</P> <P>Allereerst moet worden vastgesteld in hoeverre de intentieverklaring de ondernemer verplicht tot de daadwerkelijke overname. Kijk daarvoor naar de bepalingen over de regels van de onderhandelingen, bijvoorbeeld het exclusiviteitbeding, opzegbeding, kostenbeding of tijdspad. Naast de procesmatige bepalingen zijn er inhoudelijke bepalingen. Hoe meer elementen van een daadwerkelijke overnameovereenkomst de intentieverklaring bevat, des te eerder is sprake van een adviesrecht. In de meeste gevallen zullen dat slechts enkele facetten zijn, zoals de koopprijs en de omschrijving van het object. Maar gaat het vervolg van het onderhandelingsproces over niet wezenlijke onderdelen van de overname, dan heeft de ondernemingsraad een adviesrecht voor het aangaan van een dergelijke intentieverklaring.</P> <P>Een tweede relevante factor zijn de achtergrondomstandigheden. Denk aan: de manier waarop de ondernemer de publiciteit zoekt (kondigt hij in een persbericht aan dat de overname zo goed als rond is?), de handelwijze van de ondernemer in vergelijkbare gevallen (was de overname snel rond na eerdere, soortgelijke intentieverklaringen?), het beleid van de ondernemer in algemene zin (in hoeverre is dat gericht op de totstandkoming van de overname?) en de marktomstandigheden (is de onderhandelingspartner de enige andere partij in de markt, dan is een intentieverklaring al een grote stap).</P> <P>Sommige bepalingen hebben een grotere invloed op de adviesplichtigheid dan andere. Houd hierbij in de gaten dat de achtergrondomstandigheden een adviesplichtige intentieverklaring alsnog niet-adviesplichtig kunnen maken en vice versa.</P> <P>Kortom:<br> <UL> <LIIntentieverklaringen waarbij partijen afspraken maken over het onderhandelingsproces, maar geen dwingende bepalingen overeenkomen die in zekere mate de overname regelen, zijn hoogstwaarschijnlijk niet adviesplichtig. <LI>Intentieverklaringen waarin de overname enigszins is vastgelegd, maar partijen voldoende ruimte hebben om de onderhandelingen af te breken zijn mogelijk adviesplichtig, vooral als de intentieverklaring de overname in voldoende mate bewerkstelligt. <LI>Als de intentieverklaring veel bepalingen bevat die de overname zo goed als bewerkstelligen of als de achtergrondomstandigheden erop wijzen dat de overname snel zal plaatsvinden, is het aangaan van de verklaring al adviesplichtig. Alleen in uitzonderlijke gevallen zullen de achtergrondomstandigheden ertoe leiden dat toch geen sprake is van adviesplichtigheid. </UL></P> Klik <A href="https://ornet.test.vakmedianet.com/files/downloads/intentieverklaring.pdf">hier </A>voor het hele artikel.